Në skenën politike të Maqedonisë së Veriut, shqiptarët përbëjnë një faktor të rëndësishëm numerik dhe historik, por fatkeqësisht jo gjithmonë një faktor të bashkuar. Megjithëse përbëjnë mbi një të tretën e popullsisë së vendit, përfaqësimi i tyre politik shpesh është i fragmentuar, i përçarë dhe i kufizuar në interesa të ngushta partiake. Ky fenomen, që ka marrë përmasa të theksuara sidomos në dekadën e fundit, e ka dobësuar rolin e shqiptarëve si subjekt politik i unifikuar që mund të ndikojë fuqishëm në shtetbërje, zhvillim ekonomik dhe barazi shoqërore.
Në vend që të ekzistojë një vizion i përbashkët për shtetin dhe të ardhmen e komunitetit shqiptar, sot ekzistojnë disa parti politike shqiptare – secila me premtime të ngjashme, por me qëllime të ndara. Në praktikë, këto parti shpesh konkurrojnë më shumë me njëra-tjetrën sesa me forcat që kanë mbajtur pushtetin qendror për dekada. Rezultati është i qartë: mungesë koordinimi, zbehje e fuqisë negociuese dhe humbje e besimit të qytetarëve shqiptarë në sistemin politik.
Ndaj shumë analistëve dhe qytetarëve, partitë shqiptare duken si “pakica brenda pakicës” – të mbyllura në rrethe të vogla interesi, që shohin pushtetin si mjet për privilegje dhe ndikim personal, e jo si përgjegjësi për ndryshim dhe përfaqësim të drejtë. Shpesh, energjia politike që mund të përdorej për zhvillim ekonomik, arsim cilësor apo barazi institucionale, shpenzohet në grindje, akuzime dhe ndarje të brendshme.
Mungesa e unitetit ka sjellë pasoja të dukshme: shqiptarët në Maqedoninë e Veriut ende përballen me pabarazi në investime publike, në përfaqësim në administratë, në zhvillim të rajoneve dhe në mundësi të barabarta ekonomike. Ndërkohë, elitat politike shqiptare vazhdojnë të negociojnë për poste, jo për politika afatgjata që forcojnë pozitën e qytetarit shqiptar në shtet.
Koha ka treguar se asnjë parti e vetme nuk mund të përfaqësojë një popull të tërë, por gjithashtu, shumë parti pa një qëllim të përbashkët nuk mund të ndërtojnë një të ardhme të qëndrueshme. Shqiptarët e Maqedonisë së Veriut kanë nevojë për një orientim të ri politik — jo për më shumë flamuj partiakë, por për më shumë vizion kombëtar; jo për rivalitet personal, por për bashkëpunim strategjik që do të mund të garantojë barazi reale dhe zhvillim të qëndrueshëm.
Komento